26 april 2024

It’s all in the name

Column

Ik heb al veel vaker een lans gebroken in mijn columns voor de hybride docent. Om nog even jullie geheugen op te frissen: vooral omdat iedereen er iets bij te winnen heeft. Het onderwijs blijft actueel een aansluiten bij de arbeidsmarkt, het bedrijfsleven krijgt meer invloed op het lesaanbod, de medewerker blijft gemotiveerd omdat hij én in het bedrijf kan werken en zijn kennis aan een nieuwe generatie over kan dragen.

Maar tijden veranderen, sommige woorden raken in of juist uit. Hybride docent blijkt niet inclusief genoeg. Sterker nog, schrikt mensen af. Want docent zijn klinkt spannend, ingewikkeld en alsof je er nog jaren voor moet leren. En dat is nou net wat we niet voorstaan met het concept hybride docent!  

En daarom gebruiken we steeds meer het begrip "de hybride professional". Je hoeft niet per se docent te zijn om je kennis over te dragen, of een PDG te volgen voordat je voor de klas kunt staan. Die stap is uiteindelijk leuk en in sommige gevallen een heel mooie aanvulling, maar ook vanuit die beroepspraktijk kun je meteen iets bijdragen aan het onderwijs. Vakkennis overbrengen, studenten inspireren en de nieuwste technologie meenemen in het leslokaal.

Ook in het bedrijfsleven kan de term "hybride professional" op meer sympathie rekenen dan een "hybride docent". Een "medewerker die graag een bijdrage wil leveren aan het onderwijs", daar hebben bedrijven geen moeite mee. Maar bij het woord "hybride docent" is er toch de gedachte dat de collega op termijn verloren gaat en de stap naar het onderwijs maakt. Hybride professional kent deze associatie niet; daar ligt vorm, rol en omvang veel meer open.

Hopelijk spreken we zo nog meer mensen aan om die stap te nemen om werk en onderwijs te combineren. Want al die hybride professionals zijn hard nodig om de vakmensen van de toekomst op te leiden!

Thea Koster, voorzitter van het Techniekpact